زمان انتشار: ۱۳۹۸ جمعه ۲۱ تير ساعت 08:00 تاریخ بروزرسانی : ۱۳۹۸/۴/۲۰ ساعت 10:33    تعداد بازدید: 36    کد مطلب: 81648

دکتر علیرضا افشار، مدیر درمان تأمین اجتماعی منطقه کاشان
تامین اجتماعی و ارائه خدمات به سالمندان


در مقایسه زمان حال وگذشته خیلی نزدیک در بخش بیمه ای سازمان، تحول را بصورت ملموس نظاره گر هستیم. هرچند در بعد درمان بدلیل محدودیت های این بخش خدماتی همچون نسخ الکترونیک در مراکز درمانی ملکی و طرف قرارداد را شاهد هستیم و این کار بزرگ با همراهی پرسنل خدوم و با حمایت سایر بیمه های پایه کشور انشاءالله به انجام می رسد و بیمه شدگان شریف از میوه آن بهره مند خواهند شد. مسئله ای که سازمان باید برای آن نقشه راه داشته باشد عقب انداختن پیری صندوق است هرچند تاکنون با ورودی های متفاوت توانسته است در برابر آن مقاومت نماید. این مسئله در بخش درمان نیز حائز اهمیت است و باید به آن دقت بیشتری معطوف گردد. افزایش امید به زندگی و افزایش روزافزون بازنشستگان نیاز به مراقبت های درمانی دوران سالمندی را می طلبد.
سالمندی بیش از آن که پدیده ای جسمانی و فیزیولوژیک باشد یا حداقل به همان میزان پدیده ای فرهنگی اجتماعی است.
تحولات دو قرن گذشته در غرب و رشد رفاه و آسایش عمومی، مردم و دولت ها را در این کشورها به فکر حمایت از اقشار آسیب پذیر در قبال تهدیداتی که متوجه آنها بود انداخت و از جمله ی این گروه ها سالمندان بودند.
در قرن حاضر با کاهش میزان باروری و افزایش امید به زندگی در دنیا، جمعیت سالمندان به طور قابل توجهی افزایش یافته است و پیش بینی می شود تا سال1410 حدود 25 تا30 درصد از جمعیت کشور را سالمندان تشکیل دهند.
از آنجایی که پدیده سالمندی در ایران پدیده نوینی است و می توان آثار متعددی برجنبه های مختلف زندگی اجتماعی نظیر ترکیب سنی و جمعیتی بگذارد. در نظر گرفتن سیاستهای اجتماعی لازم برای مواجهه با این پدیده لازم و ضروری به نظر می رسد.
سازمان تامین اجتماعی به عنوان بزرگترین سازمان بیمه گر کشور، ارتباط تنگاتنگی با قشر بازنشستگان که قسمت عظیمی از جمعیت سالمند کشور محسوب می شوند، دارد. از این رو بررسی سیاستهای مرتبط با این قشر در سازمان تامین اجتماعی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
سازمان بهداشت جهانی با توجه به تفاوت امید به زندگی در جوامع و کشورهای مختلف جهان در یک تعریف کلی سن60 سالگی را مرز دوران سالمندی در نظر گرفته است. در ایران نیز براساس برنامه سوم توسعه سن سالمندی را60 سالگی محسوب می نمایند.
سالمندی سرنوشتی است که همه افراد بشر از هر گروه و هر نژاد فرهنگی آن را تجربه  می کنند.
سالمند شدن جمعیت فرآیندی است که از یک طرف نشانه موفقیت سیاست های اجتماعی و بهداشتی در یک کشور است و از طرف دیگر این فرآیند دارای مسائل و مشکلاتی از قبیل فشار بر نظام بازنشستگی و مراقبت های درمانی و بروز اعتراضات از سوی نسلی که در حال حاضر حق بیمه و مالیات می دهند می باشد.
مهمترین نیازهای سالمندان در چهار گروه نیازهای مالی- اقتصادی، نیازهای درمانی- بهداشتی، نیازهای رسانه ای و تفریحی و نیاز های روانی- اجتماعی برشمرده می شوند که همه این نیازها به برنامه ریزی ها و سیاست گذارهای جامع و دقیق نیاز دارد.
فارغ از بحث پرداخت مستمری بازنشستگی که براساس آمارهای اخیر به حدود 36 سال نزدیک شده است و تامین منابع زنگ خطری برای منابع سازمان محسوب می شود از منظر نیازهای درمانی– بهداشتی سالمندان در معرض مشکلات جسمی و روانی مختلفی قرار دارند که به نوبه خود هزینه های هنگفتی را به سالمند و خانواده اش و همچنین به سازمان تامین اجتماعی وارد می سازد.
لذا بنظر ضروری می رسد که ضمن اصلاح معیارهای پارامتریک حق بیمه دریافتی و یا ایجاد و یا تحت پوشش قرار دادن کلینیک های بازتوانی و کلینیک های سالمندی و آموزش و اصلاح سبک زندگی ضمن حمایت موثر از این قشر آسیب پذیر در راستای مدیریت هزینه ها و جلوگیری از هزینه های سرباری گام لازم و کافی برداشته شود.

 

به صفحه رسمی اینستاگرام سازمان تامین اجتماعی بپیوندید
کلید واژه
 

ارسال نظر
۱۰۰
captcha